Çok Sevgili ÇOSEV Ailem,

Uzun süredir etkinlik raporu yazmıyordum ya da yazamıyordum. Özlemişsinizdir ucu bucağı gelmeyen yazılarımı. :)) Ama bu defa da kısa bir teşekkürle yetinmek istedim.

Aynı masada uzunca süre sessizce oturduk. Bir ara çocuk aramıza oturdu. Başını okşadım çocuğun. O zaman kadın konuşmaya hazır hatta ihtiyacı varmış gibi göründü bir an. “Tek çocukla mı ilgileniyorsunuz?” diye sordum. Gönüllüler tek çocukla ilgilenmezler ne de olsa. İşte yemek hikayesi döküldü o zaman. Anlattığına göre, kadın bundan 7 yıl önce, yuvadan 3 aylık bir bebek alarak koruyucu anne olur. Anne ve oğul birbirlerinden hiç ayrılmazlar. Ne kadın başka oğul bilir ne oğul başka anne. Ama çocuk 7 yaşına geldiği zaman anne bir ameliyat geçirir, çocuğu okula göndermesi mümkün olmaz. O yüzden yuvaya bırakmaz zorunda kalır oğlunu. Çocuk içten içe öyle çok üzülür ki bu duruma, iğne ipliğe döner.

Pazar günü gerçekten benim için de o kadar keyifliydi ki anlatmakla bitiremeyeceğim çünkü. Herkes görevini-sorumluluğunu fazlasıyla, layıkıyla yerine getirdi. Toplantıda da dile getirmiştim, benim için en keyifli ve en duygulu kısmı çocuklarımızın gösterisiydi. Bizler için hazırladıklarını sundukları anda yüzlerindeki mutluluğu, gözlerindeki ışığı görmek hissetmek gerçekten paha biçilemez. Alanlarda tanımadığımız çocukların bizlere sevgisi, içlerindeki heyecanı sevgiyi mutluluğu ortaya çıkarabilmek kadar güzeli yok!

Özeleştiri yapmak gerekirse de, 10:30da başlamasını plandığımız etkinliklere 11:30 civarında başlayabildik, bunda servisin yarım saat gecikmesi ve yuvadaki evlerin salona toparlanamamış olmaları etkiliydi. Tüm oyunları takip etmeye çalıştım. Şişe oyununda şişeleri tekmeleyenler veya fırlatmaya çalışanlar olmuş ama Allahtan bir kaza vs. yaşanmadı. Balonların içine su doldurup herkesi ıslatmaya çalışan yaramazlarımız vardı, balon olmasa şişeler vardı yeter ki ortam su savaşına dönsün :) Yumurta yarışını göremedim, yapıldı mı diye soracaktım hep unuttum. Sorumlulardan okuyan olursa, yapıldı mı yumurta yarışması merakımı giderebilirseniz çok sevinirim :)) Ben kuruyemişleri dağıtırken bi ara kendimi avaz avaz bağırırken yakaladım, utandım. Ama 5 defa almaya gelen çocuklar olunca insan dayanamıyor

Sonuç olarak faaliyet yaptığımız grup çocuk olunca bunlar beklenen ve sorun olmayacak şeyler.

Tüm oyunları organize edip bir an boş durmayan atom karıncamız Serpil ablaya, bütün oyun sorumlularına, maske ve deney gruplarımıza, müzik gruplarımızın ayarlanmasında emeği geçen Halil, Tülay ve Zübeyde'de, tiyatro grubuna ev sahipliği yapan hatta aralarına karışan Gönül'e, ses sitemini sağlayan Erdi'nin eniştesi Hasan abiye, pamuk prensesimiz ablam Neslihan'a, sergi için güzel tablolarını getiren Yusuf'a, her zamanki gibi servisimizi ayarlayan İbrahim abiye, müzisyenlerimizin ve bizlerin karnını doyuran, İl müdürü ile görüşen ve benim gözlemleyemediğim daha birçok şeyi halletmiş olan Gürkan abimize, müzisyenlerimizi almaya giden, her türlü şeye koşturan Turgut Başkanımıza:) ve şuanda aklıma ismini görevini getiremediğim aramızda bulunan veya gönlü bizlerle olan tüm gönüllülerimize en içten dileklerimle çok çok teşekkür ediyorum.

İyi ki varsınız, iyi ki ÇOSEV'iz. :))

Her seneki şenliğimizin bir öncekinden daha keyifli ve daha güzel olması dileğiyle. İtiraf etmeliyim ki benim de şimdiye kadar en çok eğlendiğim etkinliğimiz bu oldu, ee ne de olsa Bahar Şenliği

Sevgiler, saygılar, selamlar.


Yazan: Melis Y.
Tarih: 22.09.2013
Sponsor-Yer: Ankara Sevgi Evleri