Yıl 2013 ve biz Akar Otel konuklarıyız. Bir yıl önce bu mekanda eğlendik güldük. Şimdi 1 yaş daha eklenmiş halimizle sahnede yerimizi aldık.

Bu sefer geçen yıldan biraz daha erken toplandık. Çünkü çocuklarımız için hazırlanmış Necla teyzenin, diğer teyzelerimiz ve ablalarımız tarafından üretilmiş şapka ve atkılara, Nilgün’ün aldığı çorap ve eldivenlere, Serpil’in her zamanki duyarlılığı ile çocuklarımızın kapasitelerine göre hazırladığı kitapları paketlemek durumundayız.

Dört bir elden paketlemeye girişilmesi, her yeni gelen arkadaşımızın bu paketleme işinde kendine yer edinmesi, ekip çalışması budur derken önce bu özel günde palyaço kostümüyle bizlere eşlik edecek kızlarımız ardından da çocuklarımızın salon kapısında belirmesi Kaan’ın ve Yusuf’un müzik sisteminin başında yer alması, çocukların masalara dağılımı derken eğlencemizin başlaması.
Çocuklar mutlu mutlu, jurjuna denilecek bir ortam da ben bu sefer bir kedi gibi sıcaklık bulduğum Fatoş hocamın masasına hareket etmem. Masaya göz gezdirip Mahmut’un karşısındaki boş sandalyeye kurulmamın arkasından Mahmut’a ne haber deyişim ve onun gözlerindeki ışıltıları keşfetmem. Diğer kerataların tek onun adını hatırladığımı zannetmeleri, haklı olduklarını 5 dakika içinde anlamaları. (Simalar beynimde ama isimler yok). Ama yaşımın büyüklüğünü bahane ederek tekrar İsa, Mahmut, Selim, Sami, Gökhan ve Eren'in isimlerini öğrenmem.

Bu arada Palyoça kızlarımızın kostümleri ile sahnedeki yerlerini almaları, sahne üzerine 5-6 taneden oluşan balon kümelerini etrafa yaymaları, Kaan ve Yusuf’un müzik sistemini kontrol etmeleri, çocuklarımızın tipik genç olarak flash bellekleri ile müzik sistemine kendi dinledikleri sevdikleri müzikleri bizimle paylaşmak üzere aktarma derdine girmeleri gam gam stily benimle danset albenisiyle fonda yerini alması. O yerini alırda bizim keratalar almaz mı? der gibi sahnenin bir anda dolması. Dıgıdık dıgıdık formatında çocuklarımızın yanında dans etmek üzerine bizlerin sahnede yer alması.

Sonra bir anda slow dans müziği duyulması. Gönüllüler ve çocuklarımızın el ele dans etmeleri. 10 yıl evvel utanıp dansa kalkmak istemeyen çocuklarımızın akla gelmesi. Görüntü muhteşemliği benim bu dans esnasında bu sefer yan masadan İlhan’ı keşfetmem. Öyle ciddi dans etmesi, görülmeye değer bir ciddiyetle dans etmemiz. Arkasından hep beraber halay çekmemiz Ankara havalarında ellerimiz yere düşmeden oynamamız.

Bir çırpıda 60 adet hamburger tabağı hazırlanması. Masamızda yemeklerimizi yerken muhabbet edilmesi. Mahmut’un iyi futbol oynaması ama veterinerde olmak istemesi. (Bu arada tüm papağanlarımız mefta olduğunun öğrenilmesi), İsa’nın iyi bir tekvando yaptığı, İsa’nın kardeşi Dilan’ın folklor oynadığı, Görkem’in subay yada mühendis olmak istediği Eren‘in biraz rahatsızlığı olduğunu ve özel ders aldığını öğrenmem. Onları tanımak ve onların hayata karşı bu umutlarının beni etkilemesi.

Bu arada Ayşe arkadaşımız masamızdaki çocukların hediyelerini getirmesi. Bir heyecanla paketlerin a ılması. Saat 13:30 da hep beraber Ocak ayı doğum günü olan grubumuz 2012 başkanı Nilgün’ün, çocuklarımızdan Nuran, Gizem, İsa ve Nagihan’ın doğum günlerini kutlanması. Pastalar dağıtılırken bizim çocuklarımızla balon kimde oyununu oynamamız.

Ve oyunumuz bitiminde bu güzel gün için mekanlarını açan ve bize destek veren Akar Otel ve Emre Bey için hazırlanan plaketler verilmesi.

Her güzel günün sonunun gelmesi ve Saat 14:00 da çocuklarımızı otel kapısından servislere bindirerek yolcu etmemiz..

Ve ömrümüzden bir gün daha artı ve eksileri ile geride kaldı. Değerlendirmek sizlere kalmış. Bu güzel günü organize eden grup İLKE’ye teşekkür ederim. Ellerinize sağlık. Bir dahaki etkinlikte görüşmek üzere diyorum.

Sevgilerimle


Yazan: Yelda C.
Tarih: 13.01.2013
Sponsor-Yer: Akar Otel