Merhaba,

Keyifli bir pazar geçirmiş birisinin klavyesinden dökülenleri kıskanmadan okumaya hazır mısınız? İki gönüllü ile yapılacak gibi görünen etkinliğe kaç gönüllü geldi ben sayamadım. Gelemeyip yerine yedek gönüllü gönderenler de vardı. Beni kırmayıp eğitim için İstanbul'dan gelip gidişini geciktiren de herkese tek tek tesekkür ederim. Önce piknik masalarını kapattık Nejla'nın getirdiği masa örtüleri ile. Sonrasında çocuklarımız geldi. Benim gezi partnerlarim Görkem ve Hakan'dı. İner inmez Hakan bana tesekkür etti. Daha önce ezdik onlara verdiğimiz sözü tuttuğumuz icin :-) Hani normalde yaramazdır ama biz çok keyifli gezdik hiç sözümüzün dışına çıkmadı ve bir dediğimi iki etmedi. Verilen sözler, devamlılık, insan yerine konulmak, unutulmamak ne kadar önemli ve değerli. Sadece çocuklar için değil hepimiz için ama biz şanslıyız kendi ailelerimiz başta olmak üzere bize değer veren önemseyen güzel güzel insanlar var hayatımızda sanırım bizim ibiklerinkinde de biz bir yer değer tutuyoruz. Bu da bir şans kanımca saf sevgiyi görüyoruz, sıcak sarılmaları yaşıyoruz.

Suya, kurbağalara, gelinlere damatlara baka baka geçtik parkı. Bir ara Tahsin Nejla'nın elinden kurtulup güzel bir kızın eline yapışıp başka istikametlere gidiyordu ki son anda döndürdük. Güzellikten anlıyor bu velet ki Nejla, Yelda ve Nilgün ile takılması boşa değiil :-) Lunaparkta herkese 4 oyuncak ayırtmış Nejla son oyuncak çarpışan arabalardı. Bana göre de en keyifli kısım oydu. Ondan önce atlara binip ovalarda koştuk özgürce, uçaklara binip havalandık gökyüzüne, asansöre binip aşağıdakileri minik minik gördük, atlıkarıncaya binip dolaştık şöyle biraz. O sırada 4 cocuk gördüm. Ucunun ayagında bir şey yok çıplak, özenerek bakıyorlar bizim çocuklara kıskanarak ellerinde 2 TL bir jeton 4TL. Ankara'nın göbeğindeyiz içim acıdı koptu bir şeyler. O an bizimkiler daha şanslı göründü gözüme. Derede oturuyorlarmış, çadırda kalıyorlarmış. Çocuk işte hepsi ayrı ayrı kendine özgü ama hepsinde aynı güzel bakıp aynı katıksız duygu. Çocuk bize mi çocuk bize mi güzel bilmem ama hepsi ayrı bir değer. Bir oyuncak hakları olduğunu söyledim fil dönmedolap arasında kaldılar sonra dönmedolapta karar kıldılar. En son ona bindirip sorumlu oldugum ibikleri alıp çarpısan otolara gittik. Çok eğlendim sağdan soldan önden arkadan çarpılan arabamız içinde Gökhan ile bindik biz. Asık bir tane bile yüz yoktu herkesin agzı kulaklarında. Fotolardan da göreceksiniz nasıl keyif aldıgımızı. Bazı otolarda direksiyonda büyükler vardı artık bilemiyorum çocuğun yeteneksizliginden mi büyüğün ikna yeteneğinden mi :-)

İstemeye istemeye yemek alanına geçtik. Pidelerimiz gelmiş masalarımıza ayranlarla birlikte yerleştirilmişti. Gönüllülerimizin çocuklar için o özen dolu koşuşturmalarına miniklerimize verdikleri değeri görmeye bayılıyorum. Hepimizin gönlunun orta yerinde çocuklar oldugunu ifade ediyor bana, ortak amacımızı hatırlatıyor. Önce çocuklar yesin aman onlara güneş geçmesin gölgede otursunlar. Ayranları olsun hepsinin, çatalları, salataları. Bizim gibi koşturan dünün çocukları, bugünün gönülüllerini de görmek ayrı bir keyif. Onlar da bizden öğrendikleri gibi davranıyorlar. Mayalarına bir parça un bir parça tuz katabilmişmiyiz neyiz :-)

Yemekten sonra ihtiyaç molası, molada Yörük cadırının bizimkilere dondurma ikrami. O sırada küçük bir köpeğin peşinde iki çinli ve Teo'nun köpekten korkup dondurmayı düşürmesi. Teo'nun da korktuğu şeyler varmış. Bu arada uçaga binmekten korkan ibikler de oldu kocaman kabadayı görüntülü adı bende saklı :-)

Ve küçük popkeklerle doğum günü kutlaması her doğum günü çocuguna bir pop kek ve üzerinde İbo'nun özenle taktığı mumlar. Ne bereketli aymış Temmuz :-)

Günün son bombası da Arzu'nun hediye paketleri ve dondurmalardı. doyduk dondurmaya sanırım.

Atılan çöpleri toplayanlara Yusuf'un resim yapacağını söylemesi üzerine bir ara Ahmet yerdeki çekirdek kabuklarını topluyordu bir taraftan kolaçan ederken biri yaptığımı görüp de takdir eder mi diye :-)

Ben Yusuf resimleri yaparken ayrılmak zorunda kaldım. Ama katılımıyla bu günü güzellestiren gönüllülere, çocuklara ve tüm bunları organize eden Nejla'ya çok çok teşekkürler.

İyi ki varsınız ve iyi ki sizlerler yolum kesişti ve iyi ki hayatımdasınız.

Öptüm hepinizi kocaman kocaman.


Yazan: Serpil A.
Tarih: 15.07.2012
Sponsor-Yer: Dikmen Vadisi