Selamlar,

Mehmet herşeyi çok keyifli yazmış. İki kelam da ben edeyim dedim. Buyrun buradan okuyun :)))

İki etkinlik arasında iki hafta geçmiş topu topu ama özlemişim çocukları. Hava muhalefetinden biraz geç ulaştık yuvaya. Diğer evlere kitaplarını bırakarak 30’a doğru ilerledik. Gönüllü sayımız az gibi görününce gözümüze evleri birleştirelim dedik ki kötü bir fikirmiş. Birbirlerinin evlerine gitmekten pek hoşlanmıyorlar. Fazla zaiyatımız olmadı ama tecrübeler hanesine evleri birleştirme yazıldı. Ya da tarafsız bölge(seminer odası gibi) birleştir.

Önce isim oğrenme oynayarak ısındık. Gökhan, Ceyhun, İbrahim, Mikail, Ali, Samet. Sonrasında yavaş yavaş tombala oynarken 33 numaralı ev geldi. Gönüllülerimizin bir kısmını etüd odasına alıp oyunumuza devam ettik. Pek kelimelerin anlamlarına giremedik tombala 1 çinko için bekleyen gönüllüler ve çocukların heyacanından. Tombalayı Mikail yaptı. İlk kitabı aldı. Sonrasında tombala yaptıkça sırayla tüm çocuklar kitaplarını seçtiler. Okuma konusunda hevesli görünüyorlardı. Umarım bizim varlığımızdan kaynaklı bir heves değildir. :) Kendi kitap aldıktan sonra Gökhan, Gözde annenin de tombala yaptığını kalın kitapları sevdiğini söyledi. Gelecek sefer Gözde anneye de bir kitap götürmek farz oldu.

Tombaladan sonra sırada çatlak patlak vardı. İşte o arada kim büyük kim çocuk sanki karıştı. Bazı gönüllülerde çocuklardan daha muzir bakışlar, ben kazanacağım hırsları vardı.

Veda vaktinin geldigini Nejla’nın kaçıncı söyleyişinde kabullendik bilemiyorum. Ayaklarımız geri geri gide gide çıktık çocukların eşliğinde. Dışarıda bizi bekleyen kartopu savaşı ve çöp poşeti ile kaymalar günün son balı şekeri oldu bana. Etkinlik sahibi olan arkadaşlarım Elif ve Nejla başta olmak üzere. Bu keyfi paylaştığım tüm arkadaşlarıma çok çok teşekkürler.

Sevgiler...


Yazan: Serpil A.
Tarih: 22.01.2012
Sponsor-Yer: Ankara Sevgi Evleri